Van voetbal naar turnen
‘Ik ben een van de weinige trainers van DOS Amsterdam die niet zelf heeft geturnd. Omdat er bij mij een hartklep niet sloot mocht ik vroeger helemaal niet sporten. Pas op m’n 18de werd ik genezen verklaard. Ik besloot op een gegeven moment om voetbalcoach te worden, daarna werd ik scheidsrechter’, vertelt de 44-jarige Mireille. Maar, toen dochter Kirsten op jonge leeftijd ging turnen, werd het voetbal vaarwel gezegd. Ook zoon Mitchel bleek turntalent te hebben. De combinatie van scheidsrechter zijn bij voetbalwedstrijden en aanwezig zijn bij het turnen was niet haalbaar. Al doende rolde Mireille vanzelf de turnsport in.
‘Om verantwoord met de sportende kinderen bezig te kunnen zijn, haalde ik al snel mijn C-licentie. Dat ik vroeger zelf niet heb geturnd merk ik soms wel in de lessen. Ik kan sommige oefeningen niet voordoen en kan minder goed kleine houdingcorrecties duidelijk maken. Maar er is altijd een andere trainer in de buurt, dus in de praktijk is het geen enkel probleem. Waar ik blij van wordt is wanneer het na 11 keer proberen opeens wel lukt en een kind spontaan roept ‘het lukt me nu wel!’ Zo trots, heerlijk. Daar heb ik dan toch een stukje van mezelf aan meegegeven.’
‘Ik geef op maandagmiddag les aan jongens. Soms zie je in een bepaalde periode een toename van interesse voor de turnsport, vooral bij jongens. Zoals enkele jaren geleden toen Yuri van Gelder zo goed bezig was. Dan zien ze op televisie dat turnen stoer is en er veel kracht voor nodig is. Dat willen ze dan ook proberen! Jongens trainen is anders dan meisjes trainen, ten minste dat vind ik. Jongens zijn sneller afgeleid lijkt het wel en lopen dan met elkaar wat te stoeien enzo. Maar, of het nu meisjes of jongens zijn, ze hebben er allemaal plezier in, dat is zeker!’
Theme: Coraline by