TRAINER MANDY

Trainer in de dop
Mandy is net terug van weggeweest: drie maanden lang trok ze met een vriendin door het verre Oosten. Die reis was onderdeel van een jaartje pauze na het succesvol afronden van het Atheneum. Mandy helpt sinds haar 15de mee als assistent bij DOS Amsterdam en gaat binnenkort de officiële licentie halen. Ze begon op haar zevende met turnen: ‘Al m’n vriendinnen gingen turnen, dus ik wilde ook. Maar van mijn moeder mocht ik pas op turnen als ik m’n zwemdiploma had gehaald. Nou, toen ging het opeens heel snel met die zwemlessen!’

Ze had talent: tot twee keer toe behaalde Mandy de top tien bij het Nederlands Kampioenschap turnen. ‘Je doorloopt heel veel wedstrijden: voorrondes, kwartfinale, halve finale en uiteindelijk de hele finale. Het geeft een goed gevoel als je door hard trainen steeds weer een ronde verder komt. Ja, ik was trots op mezelf.’

‘Of je turnen leuk vindt hangt erg af van de trainer. Aan het begin had ik een vrouwelijke trainer die schreeuwde en onaardig was. Veel kinderen wilden toen stoppen. Gelukkig werd ze vervangen door andere trainers. Een trainer moet er zelf ook plezier in hebben, kinderen voelen dat feilloos aan. Af en toe een grapje maken hoort erbij, streng zijn als het nodig is en op z’n tijd een complimentje geven natuurlijk. En slimme dingen doen. Als we bijvoorbeeld zien dat een kind heel zenuwachtig is voor een wedstrijd, dan bootsen we zo’n situatie eerst na. Ouders en kinderen zitten op een rij en we kijken met z’n allen naar het kind dat de oefening laat zien. Daarmee kweek je zelfvertrouwen.’

Mandy heeft een drukke toekomst in het vooruitzicht als aankomend student aan de opleiding communicatiewetenschappen. Maar ze wil dolgraag bij het turnen betrokken blijven. ‘Ik kan het elk kind aanbevelen om op gymmen te gaan. Het is een brede sport waar je echt iets aan hebt. Je werkt aan lenigheid, kracht, conditie en het evenwichtsgevoel. En voor de meiden: bij het onderdeel vloer zijn er ook balletachtige dingen, met muziek.’